Uzun zaman oldu buraya bir şeyler yazmayalı. Son 4 ayım genel olarak iyi geçti denilebilir. Belki de uzun süredir aradığım ve ancak yeni bulabildiğim huzura eriştiğimdendir. Geçen yılların üzüntüleri, acıları, kederleri bir şekilde bu dört ayda temizlendi, bunu hissedebiliyorum. Artık geçmiş ile alıp veremediğim herhangi bir olay kalmadı, bunu da biliyorum. Bunun hafifliğini yadırgadığım doğrudur, alışmışım kendi kendime eziyet etmeye bunca zamandır. Şubat ayındaki yeterlilik sınavımdan sonra, artık tamamen önüme bakacağım günler gelecek. O günden sonra da yarım bıraktığım, eksik kalan işlerimi toparlayıp bir zamanlar olduğu gibi projelerime devam edeceğimi umuyorum. Boğuluyordum, yüzeye çıktım ve doyasıya nefes alabiliyorum artık, yakında ise yükseleceğim.

Sıkıcı ama dinlendirici olarak umduğum yaz tatilinin son kısmı ve doğumgünüm, tahmin ettiğimden daha renkli ve güzel geçti ve ayrıca dinlendim. 2011′in geri kalan kısmı için para hariç hemen hemen her konuda düzenimi oturtmuş durumdayım ve hayatımda yeni güzel detaylar bulunuyor artık. Bu durumlar da beni mesleğimi, bir amaç edinme hissiyatımı tekrardan tetikledi. Sanırım bazı durumlara küsmekten vazgeçip kendi işimi, mesleğimi tekrar benimsemem gerekiyor. Önümüzdeki yaza kadarki süreyi akıllıca kullanabilirsem maddi manevi vicdani yönlerden kendimi rahat hissedeceğim kesin. Dikkatimi çeken bir durum artık güzel bir şey olacaksa, başka güzel bir şeyin bitmesi gerekmiyor önceki dönemlerimde olduğu gibi. Bu da hayatımı istediğim yönde oturtmaya başladığıma bir işaret diye düşünmekteyim. Uzun yıllardır bazı şeyler için sabrediyorum, biraz daha sabretmekten pek sorun çıkmaz. Alt tarafı 3-4 yıl. Öncelikli olarak tabii ki doktora derslerimi bitirmem lazım, bakalım her şey yolunda gidecek mi?

Üretimsizlik, üzücü günler, saçma hatalar ve can sıkıntısı. Şu bir haftada en güzel iki şey Bon Jovi konseri ve One Love 10 idi. Sanırım yorgunluk had safhada, ancak bir süre dinlenme imkanım var. Bütün bir kış boyunca beklediğim yaz tatili nihayet geldi, beraberinde çok yeni, genellikle sıkıntılı ve kafa karışıklığı yaratan durumları da beraberinde getirdi. Biraz kafayı boşaltmak lazım, sonrasında ise ciddi bir karar vermem gerekecek bazı konularda. En azından sorunun ne olduğunu biliyorum ve çözüme yöneliğim. Biraz zaman alacak ama 2011 bitmeden çoğu şeyi oturtacağım hayatımda diye umuyorum, bakalım…

Açıkçası bu kadar kısa süre içerisinde bu tarz bir başlık atacağımı hiç düşünmezdim. Niyeyse iyi günlerin daha uzakta olduğunu düşünüyordum. Ama şu anda her şey yolunda, sadece halletmem gereken ödevler ve dersler gibi ufak pürüzler kaldı. Yaz tatiline de böylelikle sorunsuz bir biçimde girmem sözkonusu olacak, yine de hayat bir oyun ve bu oyunda bir sonraki seviye şu ankinden daha zorlayıcı değildir diye düşünüyorum. Ev olayını tekrar gündeme almam gerekecek, bu sefer daha dikkatli ve bilinçli bir seçimle tabii ki. Yine de, detaylara çok takılmamak lazım. Her şey yolunda olduğu için çok mutluyum

Şu 2 ay nasıl geçti anlamadım. Kapalı ve yağışlı havalar, birbiriyle aynı sıkıcılıktaki günler, yapılması gereken fakat bir türlü bitemeyen işler… Derslerin de ayrı belirsizlikle geçmesi de cabası. Cumartesi günü İtalya yolculuğumuz var; üniversite için çeşitli tanıtım materyali çekmek ve disiplinlerarası projeye katkıda bulunmak temel amaçlarım, fakat işin gezi kısmı da haliyle ağır basıyor. Sanırım benim için düz gri bir tonda giden hayat biraz olsun daha renklenecek. Döndükten sonra ise zaten derslerin bitmesine 4 hafta kaldığından dolayı, sunum/ödev hazırlama ve rutin işlerle geçecek gibi görünüyor. Dolayısıyla bu bölüme biraz moralli girmek iyi olacak. Umarım İtalya seyahati güzel geçer, tek isteğim yapmam gereken resmi işleri bitirdikten sonra kafa dağıtmak, sakin bir şekilde huzur depolamak. Tüm bunların sonrasında ise, yaz tatili gözüküyor

Anladım ki şeytan azapta gerekmiş, derslerden ne kadar sızlansam da boş durmak benim için pek iyi değilmiş. 15 tatili iyi değerlendiremediğimi düşünüyorum, fakat yine de dinlenmiş olmak iyi bir şey, moralim yüksek sayılır. Ancak boşluktan doğan can sıkıntısı tarifsiz bir şey. Haftaya tekrar dersler başlıyor, bu dönem çok daha yoğun olacağım, bu da pek etrafta olmayacağım anlamına geliyor. Hazirana kadar işte ve (özellikle) okulda yoğun bir tempo, ardından ise güzel bir tatil ümit etmek… Belki arada kendime ait projeler geliştirebilirim. Yine de tek isteğim kafamı derslere gömüp hakkımla ve öğrenerek bu dönemi de atlatmak, geçen dönemkinden daha da fazla bir şekilde bilgi sahibi olmak. Çalışkan öğrenci psikolojisi böyle bir şey işte Ha bir de, artık havalar ufaktan ısınsın.